Dzień 66: Decyzja

Szczerze mogę przyznać, że te dwa miesiące były dla mnie ciężkie i 'dziwne'. Po prostu były chwile zawahania, strachu - czy jednak nie zrezygnować. Ale jednak nie, przecież zawsze chciałam studiować filologię (!) to skąd ta dziwna myśl o zrezygnowaniu ?! Tak, po raz kolejny kłania się "kolega strach". Pamiętam bardzo dobrze ten lęk przed pierwszymi kolokwiami, a zdarzyło się i tak, że były trzy w ciągu tygodnia. Pierwsza myśl "Co teraz? Przecież nie zdam !". Ale jednak zdałam. Pokonałam nawet Łacinę! Teraz już jest dobrze, ale do czasu..Do czasu, aż nastanie SESJA ! Słowo 'sesja' jak dotąd kojarzyło mi się z 'sesją fotograficzną'. Cóż, kiedyś w końcu wszystko się zmienia.

Chyba od zawsze chciałam zostać 'filologiem' , choć w życiu poza tym mam więcej pasji, chociażby fotografia czy piłka nożna. No ale tak po 1. piłkarzem to ja nie zostanę (ani ja siebie w tym nie widzę, a co dopiero reszta społeczeństwa - tak więc no way, to odpada). Po 2. fotografia - hmm.. całkiem nieźle, ale z jednej stron jest to tymczasowo strasznie oblegany zawód i ciężko się wybić a po drugie nie chcę sprowadzać fotografii do takiego poziomu, że stanie się ona moją jedyną 'deską ratunku' - fotografia dla mnie jest czymś więcej, czymś co pozwala wyrazić moje uczucia, emocje.. - także i to odpada. W takim razie zostaje filologia. Język angielski pokochałam chyba już w podstawówce dzięki kochanej pani Joli. Mam nadzieję,że ta decyzja jest tą odpowiednią i za te kilka lat nie będę tego żałować !! A jeśli tak? No cóż przynajmniej spędzę parę upojnych lat na romansie z językiem angielskim. Od teraz moimi kochankami są: gramatyka, literatura i fonetyka..a niebawem pojawią się nowi. Ciekawe czy ten 'romans' zaowocuje...


Wtrącając jeszcze na chwileczkę wątek fotografii zapraszam na mojego innego bloga >kilk<
Ahh fotografio miłości ma! <3

Tymczasem czas na romans z tekstami ...