Dzień 67: Łacina & "reniferu"

Zacznijmy od Łaciny i podstawowego pytania : PO CO TO KOMU ?

Ale fakt, filologia, nauka o języku to też i Łacina się pojawia. Ponoć mieli wycofać - ale jako szczęśliwy rocznik jeszcze musimy się jej uczyć. Koniugacje, deklinacje, sentencje .. pomylić jedną literkę i wszystko na nic. Dobrze, że tylko męczyć się z tym będziemy jeden semestr :) (jeszcze tylko dwa kolokwia i 'bye bye' Łacino). Fakt taki, że nie jest to w sumie takie złe, ale przepraszam bardzo, nauczyć się tylu końcówek deklinacji to chyba nawet świętemu się może pomylić ! Plus piękne 9 stron a5 słówek - proszę bardzo nie mam nic innego do roboty tylko słówka wkuwać, strona bierna sama się nauczy przecież! Bo nauczy się ?! Tak serio Łacina się przydaje - a oto przykład :

Oto właśnie jeden z przykładów jak pożytecznie spędzić lekcję Łaciny i nie umrzeć z nudy ;) Z drugiej strony zajęcia mogą być ciekawe tylko z jednego powodu - gdy pani mgr. Sz. poprosi nas o przetłumaczenie zdania pod 'groźbą' oceny. I choćby nie wiem jak człowiek nie chciał musi być szczęśliwy, że ma okazję zabłysnąć i pochwalić się swoją 'wiedzą' (która najprawdopodobniej gdzieś tam była).

Zmieniając temat o 180 stp. czas na kilka słów o  'reniferu'/ Albowiem 'reniferu' to bardzo przyjazna rzecz, malutka pluszowa z nóżkami jak 'top model'. W tym przypadku są to dwa 'reniferu'.

Czyż nie są cudne te istoty wprost z Biedronkowego koszyczka ? Edward i Al (odziedziczyli swoje imiona bo braciach Erlic - ale o tym może innym razem).

W tej chwili nie pozostaje mi nic innego jak tylko wpaść w wir nauki i życzyć wam Mikołajkowego Najlepszego ;)

A gdyby ktoś zaszalał i chciał się zagłębić w ten wspaniały język zwany Łaciną : >klik<